Het is weer in volle gang, hét mooiste festival in het gras van het Noorderplantsoen. We hebben het over Noorderzon, het feest dat zelfs getipt is in de New York Times! Naast muziek- en theatervoorstellingen is er ook veel te vinden op culinair gebied. Dat is logisch, want eten staat ook wel gelijk aan gezelligheid en nu gaat er niets boven Gróningse gezelligheid. Ik ging met mijn wederhelft op pad om op zoek te gaan naar de lekkerste gerechtjes. De terrasjes waren goed gevuld, ondanks het koude weer en het bier en wijn vloeiden rijkelijk. De sfeer was goed en dat beloofde wat.

noorderzon-1Als eerste maakten we een stop bij ‘De Omhelzing’, een kraam met heerlijk Indonesisch eten. Daar ligt mijn roots, dus daar wilde ik mee beginnen. Het voelde als een warme thuiskomst op een koude zomerdag in Nederland. Dat het kraampje populair is, was te zien aan de lange rij vanaf de kassa tot aan het terras. Dit moest goed zijn. Eigenlijk hadden we zin in een vol bord met nasi of bami, maar dat zou betekenen dat we de rest van de avond niks meer naar binnen konden schuiven. Dat was niet de bedoeling, dus we hielden het klein en kozen voor het broodje ajam ritja (pittige kip) en het broodje semur (zoete rundvlees). Het was heerlijk! Deze Indonesische familie had het goed gedaan. Terimah kasih, schattige Indische vrouwtjes uit de keuken. We zullen het restaurant zeker een keer bezoeken.

Het tweede kraampje dat ons nieuwsgierig maakte verkocht biologische couscous. Hun menu bestond uit de couscous met stoofvlees, vegetarische couscous en couscous met geitenkaas. Ik koos voor de laatste variant. Op zich was het lekker en het plaatje zag er mooi uit, maar ik heb mijn couscous toch liever traditioneler. Mijn partner in crime was het daarmee eens. De geitenkaas overheerste heel erg en door het (volgens mij) yoghurtsausje werd het nog machtiger. De smaak van de couscous, zonder alle zuivelproducten, was verder redelijk op smaak. Voor ons was het mwah, misschien voor geitenkaasliefhebbers een geschenk uit de hemel.

noorderzon-2Wat altijd zo spijtig is aan deze soort expedities, is dat je sneller vol raakt dan verwacht. We stapten echter stevig door en waren op zoek naar een gerecht wat ons niet zou teleurstellen. Het is jammer dat het barbecuevlees overdreven duur is op dat terras tegenover het basketbalveldje. Zoveel honger hadden we ook niet meer, dus dat vonden we het betalen niet waard. Misschien doen we dat een andere keer deze week, wanneer de studiefinanciering binnen is (ja, dat lees je goed, mijn stufi gaat op aan eten).

noorderzon-3We besloten verder te zoeken en belandden bij de stand van ‘Het Pakhuis’. Ik had van meerdere mensen gehoord dat de tapas daar lekker waren en ik durfde ze wel te geloven. We gingen voor de American Wedges, Tasty Chicken, de champignons met roomkaas en de Griekse salades. Geen poespas, gewoon lekker en simpel eten, op de juiste manier klaargemaakt. Hoewel de roomkaas bij de champignons voor mij niet had gehoeven. De knoflookolie was namelijk al heerlijk! Mijn vrienden hadden gelijk, dit was het zeker waard.

Al met al vond ik het aanbod niet errrrrg bijzonder. Oké, het was natuurlijk geen foodfestival, maar ik had wel een breder aanbod verwacht met wat betaalbaardere prijzen. 15 euro voor een gerecht waar je bij een ‘gewoon’ foodfestival 8 euro voor betaalt, vind ik namelijk een beetje te gek. Misschien verandert mijn mening in de loop van de week, want de festiviteiten duren natuurlijk nog een paar dagen. Wordt vervolgd.