Dag lieve lezers,

Hebben jullie allemaal een beetje vakantie kunnen vieren? Ik ben KA-POT van Londen, dus ik zou nu wel weer weg willen zonder ook maar iets te doen. Maar goed, dat is allemaal gezeur.. Ik heb wel een HEEL erg leuke tijd gehad. Naast het bezoeken van zeer toeristische bezienswaardigheden heb ik best wel veel gegeten voor een klein prijsje (Hè in Londen? Ja, dat kan.), maar helaas heb ik niet alle food markets kunnen bezoeken die op mijn lijstje stonden. Is ook niet zo gek, want niemand kan zo veel eten in drie dagen. Zelfs ik niet. En anders een challenge voor jou om mijn lijstje af te werken in drie dagen. Moet ik je wel als tip meegeven om geen toeristische bezienswaardigheden te gaan doen en alléén maar te eten. Hieronder een korte food diary over mijn belevenissen. 

Dag 1
Op de eerste dag gingen we de stad een beetje verkennen en uiteindelijk Chinatown in. In Groningen kan je nergens dimsummen, dus naar zo’n restaurant gingen we op zoek. Nou, ik kan je vertellen, het BARST daar van de dimsum-restaurants. We zochten er een uit waar alleen maar Chinezen zaten, zodat we zeker wisten dat het goed was. Het werd Little Hong Kong. De bediening was bot en kortaf, maar dat zijn we wel gewend in zulke zaken. Je komt er puur om te eten, verder niet zeuren. We kozen voor verschillende soorten shrimp dumplings (want we eten geen varkensvlees), beef dumplings, gestoomde custard buns (waar de zoete yellow goodyness uit loopt als je erin bijt), eggrolls met groente en een portie bamisoep met pekingeend. De soep was trouwens echt maar 4.50 pond, dus ik dacht dat het een klein schaaltje was. Nope, het was een reusachtige maaltijdsoep waar ik eigenlijk al vol van raakte toen ik het zag. Maar goed, we hadden geen haast, dus we streden door. In totaal waren we denk ik 40 pond kwijt voor 6 dumplinggerechten (keer 3 = 18 stuks), twee schalen bamisoep en een pot Chinese thee. Dit was praktisch onze lunch en avondeten, dus reken maar uit wat voor koopje dit was.

img_20161020_163443

Dag 2
Deze dag beloofde een erg volle dag te worden. Een bezoek aan het Tate Museum stond op de planning, Boroughway Market (als lunch), ’s avonds nog ergens anders eten en een dansles volgen bij Studio 68. Omdat dit natuurlijk een foodblog is, zal ik me beperken tot alleen het eten van deze dag. They ain’t jokin’ around with their food markets. Allemachtig zeg, de food markets in Nederlands zijn vergeleken met Londen 3x niks: overpriced, teveel van hetzelfde en niet authentiek genoeg. Natuurlijk heb je daar de dure hamburgerstands staan, maar als je goed kijkt is er een afdeling waar er allemaal authentieke tentjes staan waar ze Ethiopisch eten verkopen, Indiaas, Maleis en weet ik veel wat nog meer. We waren erg nieuwsgierig naar de Ethiopische maaltijden, dus we kozen voor het runderstoofvlees en de kip. Je kon kiezen uit twee vegetarische bijgerechten met rijst of brood voor maar 4,50 pond. Als je op Broadway Market bent: KOOP HET EN GENIET. Wat een smaken. Geweldig, ik wou dat we dat hier in Groningen hadden. Alle Ethiopiërs onder ons: nodig me bij je uit, ik adoreer jullie eten. Eigenlijk zaten we na deze maaltijd ook al vol, maar we gingen toch over onze grenzen heen door nog een samosa, onion bahjee en gyoza’s te eten. Ook heerlijk, helemaal niet teleurgesteld. Bij elkaar waren we per persoon hooguit 9 pond kwijt. OH, ook nog een leuk dingetje. Het is nu natuurlijk oesterperiode en op Borough Market zijn heel veel leuke oysterbars waar je verse oesters kan eten. Had ik heel erg zin in, dus besloot in de rij te gaan staan. Een vrouw voor me wilde de allergrootste oester hebben die 2,50 pond kostte. Stiekem wilde ik dat ook, maar dat vond ik toch een beetje te intimiderend. De arme visboer kreeg dat ding ook nauwelijks open. Ik besloot zelf voor de middelgrote te gaan en dat ging prima. Het was heerlijk en het volle gevoel werd door de oester haast een beetje weggespoeld. Dus zit je vol? Eet gewoon een oester.

Zoals ik al zei, zaten we al redelijk vol van onze belevenissen op Borough Market, maar we moesten nog dansen die avond en we wilden daarvoor nog wel iets lichts eten. We besloten naar Wagamama te gaan, omdat dat het dichtstbijzijnde restaurant was en omdat we die in Groningen al een tijd moeten missen. Ik weet het, hartstikke Asian, maar daar hadden we op dat moment zin in. We deelden met z’n tweeën de tori karaage, edamame beans met garlic salt en chili flakes, pekingeend in flensjes, ebi tempura en steamed buns met beef. Nu ik dit lees, klinkt het wel heel erg veel voor mensen die niet echt honger hadden. We bestelden ook nog de mochi ijsjes. Hartstikke lekker en leuke bediening. Zeker de moeite waard als je in een andere stad bent dan Groningen. Misschien niet authentiek, maar wel prima. En de green tea is kennelijk gratis.   img_20161021_143057 img_20161021_144600 img_20161021_145307

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 3
Dit was onze laatste ‘echte’ dag, gezien we de volgende dag kwijt waren aan reizen. Qua eten wilde ik dus volop genieten (alsof we dat al niet deden). We gingen naar een food market bij London Fields, genaamd Broadway Market. Deze market was zo gezellig! Het was lekker weer, er waren veel muzikanten en naast eten werden er ook kleding, pannen etc. verkocht. Om de market heen waren er ook veel leuke restaurantjes, waar je op het terras kon eten en vooral bier kon drinken. Er was echt van alles te eten, lobster rolls, varken van ’t spit, taartjes, caribbean cuisine, Vietnamees, Japans.. Noem het maar, alles was er. Hoewel ik even geen Aziatisch eten wilde, kon ik het niet laten om de banh mi met kip te bestellen. Zonder spijt, want het was echt by far de beste banh mi die ik ooit heb gehad. Gelukkig hebben we ze in Groningen ook gewoon. Deze Engelse banh mi kostte volgens mij 4 pond of zo. Even verderop zagen we twee Turkse vrouwen bij het raam van een soort snackbar/diner gözleme klaarmaken. Het voelde zo slecht om er een foto van te maken, maar ik heb het toch gedaan, want ik vond het mooi om vast te leggen. Ze deden me denken aan m’n moeder die vroeger altijd roti maakte, maar dan met een nog veel grotere bakplaat. We kochten een gözleme met spinazie en kaas, dat maar 3 pond kostte. Het was trouwens echt enorm, dus we zaten alweer vol. En we hadden maar 7 pond uitgegeven. De gözleme hadden we gedeeld, dus per persoon was het eigenlijk 5,50.

img_20161022_123229

 

 

img_20161022_124931

Na weer lekker toeristisch te hebben gedaan, gingen we ’s avonds bij Burger & Lobster eten. Dit is een keten met verschillende restaurants door Londen. We gingen naar het filiaal bij Leicester Square, praktisch in Chinatown. We moesten even wachten tot we er konden zitten, maar uiteindelijk kregen we een mooi plekje bij het raam. De menukaart is niet heel duidelijk, maar na wat uitleg bleek dus dat je voor een combinatie van een halve kreeft en een halve burger kon kiezen met patat en salade voor 20 pond. Prima deal en het was meer dan genoeg. Volgens mij is het 28 pond als je voor de hele variant zou kiezen, maar dat had ik niet op kunnen krijgen denk ik. Het was echt heerlijk en de knoflookbotersaus die je erbij kreeg, wilde ik eigenlijk gewoon in m’n mond schenken. Als toetje gingen we een grote cocktail van 19 pond delen om onze laatste avond te vieren. Misschien een beetje een scheve verdeling, maar ach… zoveel hadden we in de afgelopen 3 dagen qua eten niet uitgegeven.img_20161022_185058img_20161022_195731